خود بر دلم جراحت مرگ رشید بود

بر پاک تن حلال بود بر جنب حرام

بی او سخن نرانم وکی پرورد سخن

حسان پس از رسول و فرزدق پس از هشام

از مرگ خواجه رفت جراحت ز التیام

گر صد رشید داشتمی کردمی فداش

آن روز کامدش ز رسول اجل پیام