نزد عقل از بیم چرخ جانستان آورده ام

ساحری را گر قواره بهر سحر آید به کار

من ز جیب مه قواره پرنیان آورده ام

یک خدنگ از ترکش آن، شحنه دریای عشق

حاسدانم چون هدف بین کاغذین جامه که من

تیر شحنه از پی امن شبان آورده ام

بخت من شب رنگ بوده نقره خنگش کرده ام