چون صدف عرفه عطشان به خراسان یابم

هفت مردان که منم هشتم ایشان به وفا

کهفشان خانه احزان به خراسان یابم

سالکان را که چو دریا همه سرمستانند

از سر زانو کشتی و ز دامان لنگر

بادبانشان ز گریبان به خراسان یابم

بی سران را که چو گویند کمر کش همه را