چون خروس دانه چین زانی و شهوت پرورم

شبهت حوا نویسم، تهمت هاجر نهم

چادر مریم ربایم، پرده زهرا درم

چون هما اندک خور و کم شهوتم دانند و من

روز و شب آزاد دل از بند بند مصحفم

سال و مه بنهاده سر بر خط خط ساغرم

هم زحل رنگم چو آهن هم ز آتش حامله