ازین زبان درافشان چو دفتر اعشی

به دست طعنه چرا که هر خسی نهد خارم

مگر نداند کز عقد عقل و جوهر جان

پر است گردن اعمال و دست اسرارم

مرصع است به گوهر هزار طومارم

نه مرد لافم خاقانی سخن بافم

که روح قدس تند تار و پود اشعارم