چو ایشان ز من گم شود پایگاه

هرآنگه که اندیشه گردد دراز

ز شادی و از دولت دیریاز

چو کاوس و جمشید باشم براه

چو ضحاک ناپاک و تور دلیر

که از جور ایشان جهان گشت سیر

بترسم که چون روز نخ برکشد