بالله که گر به تیرگی و تشنگی بمیرم

کشتی شکست منت هر لنگری ندارم

آنم که گر فلک به فریدونیم نشاند

برگ سپاس بردن ز آهنگری ندارم

دنبال آفتاب و پی کوثری ندارم

آن آهنم که تیغ تو را شایم از نکوئی

ریم آهنی نه ام که ز خود جوهری ندارم