جز در رواق هفت فلک منظری ندارم

آن آهنم که تیغ تو را شایم از نکوئی

ریم آهنی نه ام که ز خود جوهری ندارم

در طاق صفه تو چو بستم نطاق خدمت

در سایه قبولت باد جهان نیارم

بر کوهه ثریا عقد ثری ندارم

جان نقش بلخ گردد دل قلب مرو گیرد