کان سرد باد از آتش سودا برآورم

لب را حنوط ز آه معنبر کنم چنانک

رخ را وضو به اشک مصفا برآورم

قندیل دیر چرخ فرو میرد آن زمان

دلهای گرم تب زده را شربتی کنم

ز آن خوش دمی که صبح دم آسا برآورم

هردم مرا به عیسی تازه است حامله