کبستنی به بخت سترون درآورم

هر دم هزار بچه خونبن کنم له خاک

چون لعبتان دیده به زادن درآورم

از زعفران چهره مگر نشره ای کنم

دانم که دهر، خط بلا بر سرم کشید

داند که سر به خط بلا من درآورم

چون آه آتشین زنم از جان آهنین