آخر مثلثی به مثمن درآورم

گر خاص قرب حق نشوم واثقم بدانک

رخت امان به خلد مزین درآورم

جان و دل و خرد برسانم به باغ خلد

چون خرمگس ز جیفه و خس طعمه چون کنم

نحلم که روزی از گل و سوسن درآورم

چون قوتم آرزو کند از گرم و سرد چرخ