این پیرزن هنوز عروس کرم نزاد

غارت چرا به تیغ و به جوشن درآورم

ز آن غم که آفتاب کرم مرد برق وار

شب زهره را چو رعد به شیون درآورم

پس سر چرا به خطبه این زن درآورم

گفتم به ترک مدح سلاطین، مبین از آنک

سحر مبین به شعر مبین درآورم