من آن عاشقم کز بقا می گریزم

چو جغد ار برون راندم آسیابان

بر این بام هفت آسیا می گریزم

بقا دوستان را، فنا عاشقان را

چو هستی است مقصد در او نیست گردم

که از خود همه در فنا می گریزم

شوم نیست در سایه هست مطلق