کز دیده نمک فشان ببینم

چون سر به سر دو زانو آرم

قرب دو سر کمان ببینم

بس بی نمک است عیش، وقت است

نشگفت که چون نمک بر آتش

لب را مدد از فغان ببینم

از جفتی غم به باد غصه