زین کوچه باستان ببینم

تو سوز مرا گران نبینی

من وهم تو را گران ببینم

عمری به کران کنم که اهلی

بر غوره چهار مه کنم صبر

تا باده به خم ستان ببینم

دل نشکنم از عتاب باری