شش همدم مهربان ببینم

هر شب که به صفه های افلاک

صف ها زده میهمان ببینم

جوشم ز حسد که از ثریا

من خود نکنم طمع که شش یار

در شش سوی هفت خوان ببینم

هم ظن نبرم که کعبتین را