آبی است بد گوار و ز یخ بسته طاق پل

کاندر علاج هست تباشیرش استخوان

مفریب دل به رنگ جهان کان نه تازگی است

گل گونه ای چگونه کند زال را جوان

سقفی است زر نگار و ز مهتاب نردبان

خورشید از سواد دل تو کجا رود

تا بر سر تو چشمه خضر است سایبان