توشه خوشه چرخ و منزل گاه راه کهکشان

چند بر گوساله زرین شوی صورت پرست

چند بر بزغاله پر زهر باشی میهمان

ناقه همت به راه فاقه ران تا گرددت

هم چنین بازی درویشان همی زی زانکه هست

جبرئیل اجری کش این قوم و رضوان میزبان

جان مده در عشق زور و زر که ندهد هیچ طفل