گرچه رنگین کسوتی صاحب خبر هستی ز عقل

تابش مه را ز بانگ سگ کجا خیزد زیان

چون تو یک رنگی بدل گر رنگ رنگ آید لباس

کی عجب چون عیسی دل بر درت دارد دکان

کلک رنگین جامه هم صاحب برید است از روان

چون کتاب الله به سرخ و زرد می شاید نگاشت

گر تو سرخ و زرد پوشی هم بشاید بی گمان