فاخته الحمد خواند گفت که جاوید مان

نی عجب ار جای برف گرد بنفشه است از آنک

معدن کافور هست خطه هندوستان

شاخ چو آدم ز باد زنده شد و عطسه داد

دوش که بود از قیاس شکل شب از ماه نو

هندوی حلقه به گوش گرد افق پاسبان

داد نقیب صبا عرض سپاه بهار