سپردند یکسر بگیو دلیر

بگیتی ز مرزی که آمدش یاد

سلیح تنش هرچ در گنج بود

که او را بدان خواسته رنج بود

بدانگه که خسرو شد از گنج سیر

از ایوان و خرگاه و پرده سرای

همان خیمه و آخور و چارپای