ساخته دیباچه کون و مکان

وز حسد لفظ گهر پاش من

در خوی خونین شده دریا و کان

نعش و پرن بافته در نظم و نثر

وز بنه طبع در این خشک سال

نزل بیفکنده و بنهاده خوان

حور شود دست بریده چو من