تیر ملک نطق ستاره فشان

از پی کین توختن از خصم تو

آبی زره دارد و آتش سنان

چرخ مرا وقت ثنای تو گفت

مادحی ام گاه سخن بی نظیر

در طلب نام نه در بند نان

طمع نبینی به بر طبع من