پیل که بیند به سر نردبان؟

مادحی ام گاه سخن بی نظیر

در طلب نام نه در بند نان

طمع نبینی به بر طبع من

منذ قضی الله و جف القلم

اصبح فی وصفک رطب اللسان

زین متنحل سخنانم مبین