شوره ستان دل من بوستان

خسته دلم شاید اگر بخشدم

کلک و بنان تو شفای جنان

نیست عجب گر شود از کلک تو

بس که بزرگان جهان داده اند

خرد سران را شرف جاودان

مورچه را جای شود دست جم