افزار ز بس کنند در دیگ

از بعد گیا رسد به بستان

بس شاخ که بشکفد به خرداد

میوه اش نخورند جز به آبان

حلوا ز پس آورند بر خوان

ای آنکه صریر خامه تو

زد خنجر شاه را به افسان