من صد رهیم تو را ز یک دل

کار چو منی به برگ و سامان

بی امر خدا و کف موسی

نتوان کردن ز چوب ثعبان

تو صد سپهی به یک قلمران

از نکته بکر و نوک خامه

من موی شکافم و تو سندان