افسرده به سرد سیر حرمان

برهان داری، مرا به یک لفظ

از پنجه روزگار برهان

تو خورشیدی و من در این عصر

در من نظری بکن که خورشید

بسیار نظر کند به ویران

گیرم که دل تو بی نیاز است