اخوان که ز راه آیند آرند ره آوردی

تو زاد مدائن بر سبحه ز گل سلمان

این بحر بصیرت بین بی شربت ازو مگذر

کز شط چنین بحری لب تشنه شدن نتوان

این قطعه ره آورد است از بهر دل اخوان

بنگر که در این قطعه چه سحر همی راند

مهتوک مسیحا دل، دیوانه عاقل جان