غایت مطلوب من خدمت درگاه توست

اشک سخن گشته است سرخ تر از ارغوان

لاجرم از عشق نعت وز شعف مدح تو

ز آتش خاطر مراست شعر چو آب روان

ای در تو خلق گشته به روزی ضمان

نیست جهانم بکار بی در میمون تو

ور بودم فی المثل عمر در او جاودان