خاقانیا ز غرش بیهوده شان مترس

هم من به آه صبح بسوزم جنابشان

من رستم کمان کشم اندر کمین شب

خوش باد خواب غفلت افراسیابشان

جز آب و نار هیچ ندارد سحابشان

بر چهره عروس معانی مشاطه وار

زلف سخن بتاب و ز حسرت بتابشان