خاقانیا هوان و هوا هم طویله اند

ای چرخ ناسزا نبدم من سزای نان

بر آسمان فرشته روزی به بخت من

منسوخ کرد آیت رزق از ادای نان

تا نشکنند قدر تو، بشکن هوای نان

نانی که از کسان طلبی بر خدا نویس

کاخر خدای جانت به از کدخدای نان