ماجرای درد را محرم نخواهی یافتن

پای در دامان غم کش کز طراز بی غمی

آستین دست کس معلم نخواهی یافتن

آه را در تنگنای لب به زندان کن از آنک

با جراحت چون بهایم ساز در بی مرهمی

کز جهان مردمی مرهم نخواهی یافتن

نیک عهدی در زمین شد جامه جان چاک زن