چون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من

صبح دم چون کله بندد آه دود آسای من

مجلس غم ساخته است و من چو بید سوخته

تا به من راوق کند مژگان می پالای من

رنگ و بازیچه است کار گنبد نارنگ رنگ