لاجرم زین بندچنبروار شد بالای من

تا که لرزان ساق من بر آهنین کرسی نشست

می بلرزد ساق عرض از آه صور آوای من

بوسه خواهم داد ویحک بند پندآموز را

در سیه کاری چو شب روی سپید آرم چو صبح

پس سپید آید سیه خانه به شب ماوای من

پشت بر دیوار زندان، روی بر بام فلک