برگ خرمایم که از من باد زن سازند خلق

در سم گوساله آلاید ید بیضای من

در تموزم برگ بیدی نه ولبی از روی قدر

باد زن شد شاخ طوبی از پی گرمای من

باد سردم در لب است و ریز ریز اجزای من

نافه مشکم که گر بندم کنی در صدحصار

سوی جان پرواز جوید طیب جان افزای من