کمر بسته ام پیش ایرانیان

همیشه ز تو دور دست بدی

منم زین بزرگان فریدون نژاد

ز ناماوران تا بیامد قباد

که نگشادم از بند هرگز میان

بکوه هماون ز جوشن تنم

بخست و همان بود پیراهنم