ای ملکوت و ملک داعی درگاه تو

سندس خصر از پلاس عبقری از گور دین

گرچه در این فن یکی است او و دگر کس به نام

آن مگس سگ بود وین مگس انگبین

ظل خدایی که باد فضل خدایت معین

باره بخت تو را باد ز جوزا رکاب

مرکب خصم تو را باد نگون سار زین