خر چو کژ افتاده است کژ نه پالان او

مادر گیتی وفا بیش نزاید از آنک

هم رحمش بسته شد، هم سر پستان او

کار چو خام آمده است آتش کن زیر او

ابجد سودا بشوی بر در خاقانی آی

سوره سر در نویس هم به دبستان او

پیشرو جان پاک طبع چو جوزای اوست