مکن دیو را آشنا با روان

ازان پس که دیدم بسی درد و رنج

مگردان زبان زین سپس جز بداد

که از داد باشی تو پیروز و شاد

چو خواهی که بختت بماند جوان

خردمند باش و بی آزار باش

همیشه روانرا نگهدار باش