کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 116

ببوسید و بسترد رویش به دست

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 113

    زمین را ببوسید و کرد آفرین

    #
  2. 114

    بران تاج و تخت و کلاه و نگین

    #
  3. 115

    فریدونش فرمود تا برنشست

    #
  4. 116

    ببوسید و بسترد رویش به دست

    انتخاب‌شده
  5. 117

    پس آنگه سوی آسمان کرد روی

    #
  6. 118

    که ای دادگر داور راست گوی

    #
  7. 119

    تو گفتی که من دادگر داورم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 116 از «بخش ۲۰ - تهی شد ز کینه سر کینه دار...» است.