راوی ز درهای دری، دلال و دلها مشتری

وز گور و آهو در برش، صید آشکارا ریخته

کاسه رباب از شعر تر، بر نوش قول کاسه گر

در کاسه سرها نگر زان کاسه حلوا ریخته

خاقانی اینک جوهری، درهای بیضا ریخته

در دری را از قلم، در رشته جان کرده ضم

پس باز بگشاده ز هم، بر شاه والا ریخته