چو سوگند خوردم بخاک سیاه

همیشه ز تو دور دست بدی

که دانست جز شاه پیروز و راد

که لهراسب دارد ز شاهان نژاد

لب آلوده شد مشمر آن از گناه

به ایرانیان گفت پیروز شاه

که بدرود باد این دل افروز گاه