می چون شفق صفرا زده مستان چو شب سودا زده

در ملک دل سلطان جان وز مشک طغرا داشته

بر گوهر دل برده پی جام صدف ز انگشت وی

و انگشت او با جام می ماهی است دریا داشته

آتش درین خضرا زده دستی که حمرا داشته

می آتش و کف دود بین، آن کف سیم اندود بین

مریخ خون آلود بین بر سر ثریا داشته