چون بادریسه دشمنش یک چشم بینا داشته

دهر است خندان بر عدو کو جاه شه کرد آرزو

مقل است بار نخل او، او چشم خرما داشته

پران ملک پیرامنش، چون چرخ دائر بر تنش

ای تاج گردون گاه تو، مهدی دل آگاه تو

یک بنده درگاه تو صد چین و یغما داشته

بر بندگان پاشی گهر هر بنده ای را بر کمر