دیده تو را به کعبه و خرم روان شده

آری سپاه صبح دریده لباس شب

لیک آفتاب سلطنه دار جهان شده

پرواز کرده جان منوچهر سوی تو

پیش آمده روان فریدون گهر فشان

تا ز آن گهر زمین علم کاویان شده

کردند خاندان تو غربت، نه زین صفت