دانم که ندهی داد من، روزی نیاری یاد من

با زهر پیکان در کمین ترکان خون خوار آمده

تو بادی و من خاک تو، تو آب و من خاشاک تو

با خوی آتش ناک تو صبر من آوار آمده

بشنو شبی فریاد من، داغ شب تار آمده

ای خون من در گردنت، زین دیر یادآوردنت

وز دست زود آزردنت جانم به آزار آمده