چون مه کاست شب از شب بترم پیش شما

نه شما شمس من و مهر سمائید همه

گر بسی روز دو شب هم دم ماه آید مهر

سی شب از من به چه تاویل جدائید همه

کز سر روز بهی روز بهائید همه

سرو بالان شمایم سر بالین مرا

تازه دارید به نم، کابر نمائید همه