بس کز آتش سری و باد کلاهی فلک

که شدم فانی و در دام فنائید همه

خط سیه کرده تظلم به در چرخ برید

که شما در خط این سبزه وطائید همه

بر سر خاک ز خون لعل قبائید همه

خاک من غرقه خون گشت مگریید دگر

بس کنید از جزع ار اهل جزائید همه