پای طرب سبک بر آر ارچه ز می گران سری

گنبد آبگینه گون نیست فرشته خوی و رو

سنگ بر آبگینه زن، دیو دلی کن ای پری

در قصب سه دامنی آستئی دو برفشان

هفت طواف کعبه را هفت تنان بسنده اند

ما و سه پنج کعبتین، داو به هفده آوری

ما که و اختیار چه، کاین شجره است آن ما